De essentie van de pasgeborene

Na de bevalling is er heel veel veranderd. Jullie gaan elkaar leren kennen, je lichaam moet zich weer herstellen, en ondertussen is er het nieuwe leven die constant een appel op je doet qua voeding en verzorging. Na de veilige warmte in de baarmoeder, worden moeder en kind voor het eerst gescheiden na de geboorte. Een kind wordt geboren om een eigen zelfstandige levensweg te kiezen. Deze diepe breukervaring gaat vaak gepaard met gevoelens van angst en onzekerheid en geeft het kind een diepe behoefte aan warmte en genegenheid. De liefde van de moeder vormt de basis voor zelfvertrouwen.

Veiligheid is een voorwaarde tot verdere losmaking. Wie liefde heeft ervaren, zal later gemakkelijker met liefde kunnen omgaan. Een kind is vaak nog heel onbevangen en open. Het verleden speelt nog geen wezenlijke rol. Het is toekomstgericht en wil vooruit, naar voren.

Als een baby direct na de geboorte op de buik van de moeder ligt, dan gaat hij(na een tijdje uitgerust te hebben) zelf op zoek naar de borst. Alle zintuigen worden daarbij gebruikt. Hij gebruikt zijn handjes om op zoek te gaan naar de borst, strekt de hand afwisselend uit en stopt hem in zijn mond om zo te proeven waar de tepel is. Hij gebruikt zijn armen en knieën om zich voort te bewegen, hij gebruikt zijn ogen om de tepel te zoeken, en hij gebruikt zijn gehoor om zich te oriënteren aan de hand van de stem van de moeder. Gemiddeld vindt hij binnen een uur de tepel en neemt die in de mond. Als de baby dan zelf aanzuigt, gebruikt hij meestal de juiste zuigtechniek. Dit eerste aanleggen is een belangrijke stap bij een succesvolle start van de borstvoeding. Bij borstvoeding spelen de handen dus een belangrijke rol in het zoek-, grijp- en happroces dat direct vooraf gaat aan het drinken. Als je een jonge baby inbakert tijdens het voeden, worden de reflexen verstoord, zodat het aanleggen en happen niet optimaal verloopt. Gevolgen kunnen zijn: slecht happen (en daarmee tepelkloven en andere problemen) of de borst weigeren.